Izolacja komórek za pomocą perełek magnetycznych - jak to działa?

Perełki magnetyczne służą do immunomagnetycznej izolacji (IMS=ImmunoMagnetic Separation) komórek (a także: kwasów nukleinowych, cząsteczek białek, organelli komórkowych).
Perełka magnetyczna to polistyrenowa kuleczka o średnicy 1, 2.8 lub 4.5µm (w zależności od rodzaju produktu), na której powierzchni znajdują się ligandy wiążące izolowaną komórkę. Dzięki znajdującym się we wnętrzu perełki tlenkom żelaza, separację perełek od reszty roztworu przeprowadza się za pomocą magnesu. Procedura jest szybka i łatwa, nie wymaga wirowania ani sączenia. Ze względu na pracę w fazie objętościowej uzyskuje się dużą wydajność i czystość izolacji, a izolowane komórki są nieuszkodzone.

ETAP 1
Do próbki dodaje się perełki magnetyczne. W zależności od rodzaju izolowanych komórek, próbką może być: krew pełna, szpik kostny, MNC, śledziona, węzły chłonne itp.

ETAP 2
Zachodzi reakcja białka powierzchniowego izolowanych komórek z ligandem znajdującym się na powierzchni perełek i wiązanie się komórek z powierzchnią perełek. Ten etap (inkubacja) polega na delikatnym mieszaniu probówki w mieszadle.

ETAP 4
W probówce pozostają perełki magnetyczne zawierające wyizolowane komórki (w przypadku izolacji pozytywnej).
Dalsze postępowanie zależy od kolejnych etapów badawczych. Jeżeli wyizolowane komórki będą poddawane hodowli, należy odczepić je od perełek (albo skorzystać z izolacji negatywnej). W przypadku, gdy wyizolowane komórki będą poddawane lizie, odczepianie komórek od perełek jest zbędne (perełki magnetyczne nie przeszkadzają w reakcjach enzymatycznych).